Blog Image

Santiago

Nieuws van de dag.

Herman Vanmunster onderneemt een wandeltocht naar Santiago de Compostela. Lees hier zijn reisverhalen.

SDC 14/05/16

Reisverslag Posted on zo, mei 15, 2016 08:33:19

Santiago de Compostela

Het voelde raar vanmorgen, slapen tot acht uur, geen stapschoenen aantrekken en niet stappen. Richard en ik werden al dadelijk getracteerd met een gebakje, Moniq was stiekem naar de bakker geweest.

Om 11 uur zijn we dan naar de kathedraal gegaan want de pelgrimsmis begon om 12 uur. Het was een mis in het Spaans voor een afgeladen volle kathedraal. Het wierookvat heeft ook geslingerd. Zeer spectaculair. Ook daar liepen veiligheidsmensen rond. De rest van de dag hebben we in de stad rondgelopen. ’s Avonds hadden we afgesproken met Margrit, een kloeke Duitse vrouw van 73 jaar die haar 7de camino had gelopen. Richard en Moniq hadden met haar verscheidene keren overnacht en ik had eens voor even met haar samen gestapt. Ik zat nauwelijks aan tafel of ze stopte me geld in mijn handen. Zij had van mijn missie gehoord via Moniq, dit was wel een emotioneel moment.

Graag zou ik nu enkele mensen willen bedanken.

In de eerste plaats Greet, die me de kans heeft gegeven om dit te doen en die op haar ééntje thuis alles heeft draaiende gehouden.

Mijn ouders en schoonouders die oppas zijn geweest voor Wouter.

Jasper die enkele onderhoudstaken heeft overgenomen en Wouter die zeer flink is geweest.

Mijn Passhuis-partners Peter en Sandra die het Passhuis in moeilijke omstandigheden draaiende hebben gehouden.

Mijn directeur, mevrouw Guffens, die me het nodige verlof heeft toegestaan in samenspraak met mijn collega’s Johan, Veerle, Ronny en Bart.

Iedereen die me moreel heeft gesteund en iedereen die het Passhuis heeft gesteund.

Aan iedereen die ik iets beloofd heb : de beloftes zijn nagekomen.
Mijn kilometer teller is op 1730 km blijven steken. Volgens het pelgrimsbureau hier in SDC waren het er 1800. Het zal daar ergens tussen liggen zeker.

Naar Santiago,
mijn avontuur is voorbij,
bedankt iedereen.



SDC 13/05/16

Reisverslag Posted on za, mei 14, 2016 10:22:10

Pedrouzo – Santiago de Compostela 21 km

Vandaag zou het de grote dag worden. Gisteren hadden Richard, Moniq en ik een mooie driepersoonskamer op de kop kunnen tikken en deze ochtend zijn we samen vertrokken. De ‘groene provincie’ heeft zijn reputatie bevestigd vandaag: regen. Ook de tocht heeft ons verrast want er zaten nog enkele pittige klimmen in. Er zouden nog verrassingen volgen. Bij aankomst aan de kathedraal had ik bij mezelf een emotioneel moment verwacht maar dat was niet zo. Het was eerder het gevoel alsof er een last van mijn schouders afviel. Ook de schoonheid van de kathedraal werd ontluisterend doordat hij volledig in de steigers stond.

Vandaar moesten we dan naar het pelgrimsbureau om onze credential af te halen. Daar volgde dan de volgende verrassing. Buiten het feit dat die hele procedure meer dan twee uur heeft geduurd, moest iedere pelgrim ook nog voorbij de security. Daar werd je vriendelijk maar kordaat gevraagd om je rugzak leeg te maken (in de regen) en werd deze nagekeken door de beveiligingsagent. Ik wil niet pretentieus klinken maar ik had me de ontvangst van de pelgrims toch anders voorgesteld.

We zijn dan nog een kamer gaan zoeken en iets gaan eten en gaan drinken. We hebben het sober gehouden want iedereen was moe.

Aan elk en ieder
die me hoe dan ook steunden:
een dikke ‘dank u’.

PS : ik schrijf nog verder totdat ik hier vertrek.



SDC 12/05/16

Reisverslag Posted on do, mei 12, 2016 22:59:26

Melide – Pedrouzo 33,2 km

Gisterenavond kreeg ik nog een bericht van Moniq, zij en Richard zaten ook in Melide. We zijn dan samen iets gaan eten en we hebben een leuke avond gehad.

Deze ochtend zijn we dan samen vertrokken. Vanaf Melide ging het voortdurend stijgen en dalen verder, nu steeds vaker door de geurende eucalyptusbossen. We kregen al gauw het gezelschap van Doris, een Duitse jonge dame. Zij studeert politieke wetenschappen in Wenen en ze moet enkel haar thesis nog schrijven. Zo ontmoet je mensen van allerlei slag. In de loop van de dag kwam ik ook de twee Spaanse koppeltjes tegen. Zij wilden absoluut met mij op de foto. Voor hun ben ik de ‘Iron Man’. Ik lach er eens mee en laat het maar begaan.

Zo zit mijn camino er bijna op want ik wil morgen toekomen in SDC.

Veel mensen ontmoet,
leuke gesprekken gevoerd
en veel bij geleerd.



SDC 11/05/16

Reisverslag Posted on wo, mei 11, 2016 16:11:58

Castromaior – Melide 30,5 km

Vandaag ben ik extra vroeg vertrokken. Ik stond om 6u30 buiten en dat had zo zijn redenen. De slaapplaats die ik had, was op zijn zachts gezegd een krot, vochtig en kil. Dat is de eerste keer dat ik zoiets tegenkom want voor de rest mag ik hierover niet klagen.

Maar door daar te verblijven, heb ik dan weer vier jonge Spanjaarden ontmoet, twee koppeltjes. We zaten in dezelfde zaak te eten en we geraakten aan de praat. Ze konden niet geloven dat ik al zo lang onderweg was en ze wilden weten waarom ik de camino eigenlijk liep. Nadat ik hen het verhaal van het Passhuis had gedaan, was 1 van de meisjes beginnen te wenen. Ik had het niet dadelijk door maar het was begonnen door naar mijn verhaal te luisteren.

Over de tocht kan ik weer kort zijn. Stijgend en dalend, overwegend het laatste want ik zit 220 m lager dan waar ik vanmorgen begon. Prachtige landschappen en terug eens een dag zonder regen.

Melide is een stadje met 4700 inwoners dat ik dadelijk eens ga bezoeken.

De kraai blijft bij mij,
mistslierten omarmen me,
het lijkt bangelijk.



SDC 10/05/16

Reisverslag Posted on wo, mei 11, 2016 15:37:41

Sarria – Castromaior 32,3 km

Eigenlijk kan ik deze etappe en waarschijnlijk ook de volgenden samen vatten in 1 woord : ‘schitterend’. Je mag kijken waar je wil en je ziet een mooi landschap. Je wandelt van het ene dorp naar het andere, het ene al wat groter dan het andere. Er zijn zelfs plaatsjes waar maar een handvol huizen staan.

De eerste vier kilometer gingen nog goed de hoogte in tot in Barbadelo. De volgende negen km waren een afwisseling van stijgen en dalen om dan opnieuw gedurende negen km te dalen tot in Portomarin. Dat was met zijn 2000 inwoners meteen ook de grootste plaats die ik vandaag zou aandoen en die niet zo eenvoudig te bereiken was (foto). De volgende tien km moest er dan weer geklommen worden. Halverwege dat laatste traject was ik even gestopt om een biertje te drinken. Op het ogenblik dat ik de zaak buiten kwam, hoorde ik mijn naam roepen. Het waren Richard en Moniq die daar in de buurt een slaapplaats hadden gevonden. Ik ben dan maar terug mee binnen gegaan en heb met hen nog een glas gedronken. Hier gebeuren echt wel rare dingen. Tussen al die mensen kom je net op de juiste plaats en net op het juiste tijdstip je caminovrienden weer tegen.

Onwerkelijkheid,
het lijkt er soms heel hard op
en het bestaat wel.



SDC 09/05/16

Reisverslag Posted on ma, mei 09, 2016 18:07:46

O Biduedo – Sarria 23,3 km

We zijn dus sinds gisteren in de regio Galicië aan het stappen. De regio telt vier provincies, ik bevind me nu in de provincie Lugo. De hoofdstad van Galicië is Santiago de Compostela. Galicië behoort tot 1 van de armste gebieden in Spanje. Het is ook de natste provincie maar tegelijk landschappelijk wondermooi.

De dag begon met regen die na een uur wegebde. De eerste vijf km naar Triacastela gingen bergaf. Ondanks het beperkt zicht door de regen en de bewolking was het landschap adembenemend mooi.

De volgende 18 km gingen eens omhoog en dan weer omlaag maar goed doenbaar. Ik ben Clive uit Leicester ook weer tegen gekomen. Ons pad is hetzelfde maar hij is toch de enige die ik regelmatig blijf terug zien sinds het vertrek in Saint Jean Pied de Port. Hij stapt al geruime tijd met een Ierse vrouw. Het is opmerkelijk hoe de meeste mensen die alleen vertrekken, trachten om toch een gesprekspartner en tegelijk een wandelmaat te vinden die dan ook nog dezelfde taal spreekt.

Ondertussen ben ik toegekomen in Sarria en ik was nauwelijks binnen toen het hier geweldig begon te regenen. Zo zie je maar dat ik ook regelmatig het geluk aan mijn zijde heb.

Een weelde van groen,
een pretpark voor mens en dier
met gratis inkom.



SDC 08/05/16

Reisverslag Posted on zo, mei 08, 2016 19:54:04

Vega de Valcarce – O Biduedo 28,6 km

De ingrediënten voor vandaag waren zoet- en zoutwater. We hadden twee liter hemelwater en drie liter zweet nodig. Het gerecht was op een bepaald moment bijna aangebrand maar ik was net op tijd om het nog recht te trekken. Af en toe moest de keukenvenster worden open gezet zodat de wind er goed kon doorwaaien want ons gerecht mocht niet te warm worden geserveerd. Het resultaat mocht er zijn en was smaakvol.

Er moest 14 km aan een stuk geklommen worden van 627 m naar 1378 m d.w.z. van Vega de Valcarce tot Linares. Ondertussen had ik ook de regio Castilla y Leon verlaten. Ik bevind me nu in de regio Galicië. Wie dacht dat het dan gedaan was, had het mis. Na een paar km vals plat en wat dalen, kwam er nog een klim van 3 km naar Alto do Poio op 1335 m hoogte. Het resultaat mocht er wel zijn want het waren schitterende vergezichten. De overige 10 km gingen gezapig op en neer.

Dit was dan ook de laatste zware bergtocht. Er moet nog wel geklommen worden de volgende dagen maar niet meer zo intensief.

Pelgrims gaan gebukt
ieder draagt zijn eigen last
gewicht speelt geen rol.



SDC 07/05/16

Reisverslag Posted on za, mei 07, 2016 17:23:35

Cacabelos – Vega de Valcarce 25,6 km

Het eerste wat ik vanmorgen deed, was naar buiten kijken. Het was zwaar bewolkt maar droog. Omdat mijn jas nog niet droog was van gisteren had ik ze maar opnieuw aangetrokken.

De eerste tien kilometer gingen op en neer met mooie uitzichten rondom mij. Al vrij snel liep ik in het gezelschap van Wilfred, een politieman op rust uit Bonn. Even later kwam daar nog een jongeman uit Quebec bij die een leuk verhaal had. Hij was op rondreis in Europa en had in Pamplona een meisje leren kennen. Zij had hem overtuigd om samen met haar de camino te lopen. Hij loopt nu weer alleen omdat hij sneller stapt dan haar en omdat hij op 14 mei een vlucht moet halen.

Ik heb die twee mensen achter gelaten omdat ik iets wou eten, ik was net buiten mijn broodje aan het eten en wie kwam er de hoek om ? Juist, Richard. We hebben de overige 15 km samen gestapt en we zijn samen iets gaan drinken. Het was weer een flink stuk stappen langs de openbare weg maar dat is natuurlijk minder eentonig als je een gesprekspartner hebt.

De camino is
een start met een open hart
en een open geest.



Volgende »